De handen als wortels van de ziel

Er is een woord dat ik vaak hoor in spirituele gesprekken — "het lichaam is een antenne, we vangen energie op, we zenden trilling uit". Het is niet verkeerd, maar voor mij klinkt het koud. Een antenne is een machine. Jij bent geen machine.

Ik wil de metafoor met je delen die ik voelde opkomen, en die mijn manier om energetisch werk te beoefenen veranderde.

Stel je een boom voor

De wortels zijn niet zichtbaar, maar daar dringt het leven van de boom de aarde in. Daar drinkt de boom, houdt zichzelf in stand, ademt vanonder. Zonder wortels gebeurt de rest niet.

In jou is het vergelijkbaar — alleen andersom.

Jouw handen zijn de wortels van je ziel in de materie.

Je armen zijn de vertakkingen die vanuit het midden van jou vertrekken en zich uitspreiden naar de wereld. Verschillende richtingen. Verschillende paden. Verschillende mogelijke aanrakingen in elk uur van de dag.

Waar je ziel doorheen gaat

Denk aan alles wat je met je handen doet op een dag:

Wanneer je iemand een bericht schrijft
Wanneer je kookt
Wanneer je een dier omhelst
Wanneer je het hoofd van een kind of een ouder aait
Wanneer je een glas water vasthoudt
Wanneer je een zaadje plant
Wanneer je een instrument bespeelt
Wanneer je je hand uitsteekt en de schors van een boom aanraakt

Dat alles is jouw ziel die de materie binnentreedt. Via de wortels die je handen zijn.

Dit is geen lege poëtische metafoor. Het is een praktische beschrijving. Wanneer je iets met je handen doet met bewuste aanwezigheid, laat je letterlijk je essentie overgaan in de materie.

Wanneer je hetzelfde doet met haast, verstrooidheid, frustratie — gaat het ook over. Maar er gaat iets anders over. Haast. Verstrooidheid. Frustratie.

Het hart is het centrum

Voordat je bij de handen komt, is er het hart. De hartchakra pompt — pompt niet alleen bloed. Pompt aanwezigheid, voelen, intentie. Jouw essentie komt vanuit het midden van jou en breidt zich uit door het hele lichaam.

Stijgt naar het hoofd. Daalt naar de buik. Strekt zich uit door de armen. Eindigt in de toppen van de vingers.

Daarom, wanneer je je handen met bewustzijn gebruikt, onthoud: de energie wordt daar niet geboren. De energie wordt geboren in het hart en stroomt naar buiten door de wortels.

Sluit alle lichamen in

Wanneer ik "de handen" schrijf, heb ik het over één manier van voelen tussen vele. Er zijn mensen die geen handen hebben. Er zijn mensen die geen armen hebben. Er zijn mensen die niet zien. Dat houdt jou nergens van tegen.

De wortels van de ziel lopen ook door de voeten die de grond raken. Door het gezicht dat de wind opvangt. Door de ademhaling. Door het gehoor. Door de verbeelding. Door de ogen wanneer je ziet. Door de aanwezigheid wanneer je er bent.

Als deze tekst over handen gaat en jij hebt die weg niet, pas hem aan. De ziel vindt haar weg. Altijd.

Een eenvoudige oefening voor deze week

Kies een dagelijkse activiteit — het kan de afwas doen zijn. Ja, de afwas doen.

Een week lang, elke dag, tijdens deze taak:

Let op je handen
Voel het water, de temperatuur, de textuur
Je bent geen "tijd aan het doorbrengen" — je laat je ziel door je handen gaan om dit kleine stukje materie schoon te maken
Eindig met (van binnen) te zeggen: "dank je, handen."

Je zult iets vreemds opmerken: de taak wordt trager, maar ook minder zwaar. Dit is de betekenis van iets doen met aanwezigheid.

Zin om mee te nemen

Ik ben een levend kanaal. Mijn handen zijn de wortels van mijn ziel in deze materie. Daardoorheen gaat wat resoneert met mij. Ik vertrouw op mijn voelen.